Sarny

Często spacerując po naszych polskich lasach, można spotkać sarny. Niestety bardzo rzadko można im się przyjrzeć, ponieważ są one bardzo płochliwe i szybko uciekają. Podczas ostatniej wycieczki rowerowej, również zauważyłem stadko saren, podgryzające coś na polanie pod lasem. Postanowiłem poszukać informacji dotyczących tych pięknych zwierząt. Przeszukałem wiele książek, stron internetowy, popytałem rodziców i nauczycieli w szkole. W tym artykule, postanowiłem, że przedstawię różne ciekawostki, które udało mi się znaleźć na ten temat.

  • W Polsce sarna popularna jest w całym kraju, ale szczególnie w zachodniej części.
  • Samcem sarny nie jest jeleń. Często są one mylone, ponieważ jelenie i sarny należą do tej samej rodziny. Młodą sarenkę nazywa się koźlątkiem. Samcem sarny jest rogacz, nazywany też kozłem, natomiast samica zwana jest kozą. ( samica jelenia to łania)
  • Podczas okresu godowego, kozioł biega wokół swojej wybranki. W ten sposób tworzą się na trawie koła, które niektórzy nazywają „diabelskimi kręgami”
  • W lipcu i sierpniu, między kozłami sarny, dochodzi do walk. Zwierzęta zbliżają się do  siebie, stają dęba i uderzają się swoimi parostkami (taki rodzaj poroża;-))
  • Gdy samica sarny się przestraszy, stawia na sztorc kępkę białawych włosów na pośladkach. Ta kępka nazywa się lustrem (nie wiem dlaczego:-)
  • Samce wykazują zachowanie terytorialne i związaną z tym agresję. Mogą być niebezpieczne również dla ludzi spacerujących po ich terenie.
  • Układ trawienny tego zwierzęcia, zmusza je do jedzenia co 3 godziny. Najchętniej zjada trawę, zioła, liście, grzyby i owoce leśne.
  • Sarny zmieniają kolor sierści, w zależności od pory roku, latem jej sierść jest ruda, a jej lustro beżowo-żółte, natomiast zimą jest szarobrunatna, a jej lustro jest białe.
  • Młode koźlątka mają ciekawą strategię obronną i pozbawione są zapachu. Nie wyczuwają ich nawet tacy dobrzy „wąchacze” jak wilki, rysie i niedźwiedzie. Matka zostawia swoje młode, ukryte w odosobnionym miejscu i podchodzi do nich tylko na czas karmienia. Dlatego nie wolno dotykać młodych sarenek, a tym bardziej zabierać ich z lasu pod pretekstem porzucenia przez matkę. Przekazujemy im wtedy swój zapach i pozbawiamy ochrony.
  • Młode sarny stają się dorosłe w drugim roku życia.

Sarny należą do tzw. zwierzyny łownej, ale nie mam pojęcia jak ludzie mogą strzelać do tak pięknych zwierząt L

TrenujZdrowie Bartek Baura

 

Podziel się na:
  • Digg
  • Sphinn
  • del.icio.us
  • Facebook
  • Mixx
  • Google Bookmarks
  • Blogplay
  • Blip
  • Blogger.com
  • Live
  • RSS
  • Twitter
  • Wykop
  • Śledzik
  1. Od pieciu lat w kazdej wolnej chwili wyjezdzam poza miasto do domku letniskowego polozonego w okolicy lasu i zaledwie tylko pare razy i to naprawde z duzej odleglosci udalo mi sie zobaczyc stado saren.To plochliwe zwierzeta. Zima musi byc dla nich trudna i trzebaby pomyslec o ich dokarmianiu.Widze ze tak jak i mnie interesuje cie przyroda-to dobrze.

  2. Cześć Bartek! Fajne artykuły. Dede :lol:

Dodaj komentarz


NOTE - You can use these HTML tags and attributes:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Spam protection by WP Captcha-Free